وقتی از یک آدم در حال حرکت، فاصلهی خیلی زیادی داشته باشی، نمیتونی درک کنی که اون آدم داره به سمت تو میاد یا داره از تو دور میشه. تو به راه رفتن ادامه میدی تا متوجه بشی اون کجا میره. بهش نمیرسی، سعی میکنی نادیدهش بگیری تا این که بعد چند دقیقه دیگه روبه روت نیست...! پست سرت رو نگاه میکنی پیکرهی انسانی رو میبینی که در حال بلعیدن جهانه، که مثل سیاهچاله خیابان، چراغها، نورها و سایه هارو میبلعد... هیچ وقت نمیفهمی کی از کنارش گذشتی!
این آهنگ
+تگ آوای کرگدن به این صورت هست که همزمان با آهنگ متن خوانده شود.
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل کوشکی